هر وقت صحبت از عشق و عاشقي ميشه عالباً ذهنها به سوي عشق مادي و دنيوي ميره که اي بابا  !!!!!!  اين طرف هم بله............. و هزار تا تعبير ديگه..

به نظر شما چرا عشق غالباٌ محکوم به آلودگي نفساني و شهواني است و تا سخن از آن به ميان ميايد اين مسئله به ذهنها رسوخ مي کند... چرا؟؟؟

مگر عشق نمي تواند با پاکي و به دور از اميال نفساني همراه باشد ؟
مگر عشق نمي تواند پلکان صعود انسان ملکي به ملکوت باشد؟
مگر نمي گويند که دلي که درش عشق نباشد آن دل ديگر دل نيست؟
مگر نه اين است تا عشق نباشد نمي توان عاشق خوبيها شد؟
مگر بزرگان و ائمه معصومين ما عاشق ترين افراد روي زمين نبودند؟
مگر مي توان بدون عشق عاشق معشوق شد؟
مگر مي توان بي عشق عاشق يوسف فاطمه شد؟
مگر ................................؟؟؟؟

پس چرا با اين همه خوبيهايي که درباره عشق وجود داره اما درباره اش بد مي انديشيم و با شنيدن کلمه عشق و عاشقي سريع جنبه مادي و دنيوي و شهواني آن در ذهنها تبلور می یابه !

آیا تعريف صحيحي از عشق نشده ؟
يا اينکه ما عشق و عاشقي را خوب درک نکرديم  ؟؟

إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ

بوي بهشت زمين را فرا گرفت و عالم و خاك بر ملكوت طنازي كرد .

آسمان ماه را به زيز ابر برد و غنچه از خجلت ،  شكفتن را فراموش كرد.

نوري از عالم بالا ، گلي از عالم معنا و حوريه اي از فردوس رحمن ،

هديه ي الهي بود بر رسول امي

مـيلاد با سعـادت

باعث خلقت، دخت نبـوت،کـفـو ولايـت،

ام امامت، قطـب دايـره وجود، حبـيبه ذات ربّ العـالمين،

پاره تن رسول خدا (ص)، زوجه و کفـو اميـرالمؤمنيـن عليّ مرتضي(ع)

 و امّ الائمة النقباء والنّجباء

حضرت فاطـمة الزهـراء (س)

و فرزند برومندش ،معمار و بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران

حضرت امام خميني (ره)

برنـامـوس دهـر و شمس ضحاي آسمان هدايت حضرت صاحب العصر و الزّمان(عج)

شيعيان و محبان اهل بيت (ع) و بر زهرائيان تبریک و تهنیت باد

تحمل گذشته ای پر از حماقت خیلی سخته  

و فراموش کردنش محال..

برا همین میگن

یه جوری زندگی کن که

وقتی به کتاب گذشته ات نگاه میکنی ...

مجبور نشی تو بعضی صفحه ها چشماتو ببندی...

.

.

.

.

دلم بسي تنگ است
تنگ صفاي غروب هاي بين الحرمين
تنگ نماز صبح هاي نجف

گفتي تنها کنار بقيع "دل تنگ علي(ع) بودن" معنا مي يابد
نگفتم دل حقير ِ من فقير ِ پر تقصير را با غربت بقيع چه قرابتي ست؟!

گفتي باب جبرييل .. هفت قدم که برداشتي...
نگفتم در هفتمين که نه... در همان گام اول,قلبم از تپش باز خواهد ماند .

گفتي آنجا که دعا مستجاب ميشود...
نگفتم ديريست بزرگ گناهي بر معاصي کبيره ام افزوده ام: نوميدي از اجابت

گفتي آن گاه که به آن حجم سياه خيره ميشوي...نورش چشمانت را...
نگفتم چشمانم نور را در روشناي محض هم نميبيند. حجم سياه که سهل است!

گفتي کوچه ي بني هاشم...دست چپ...
نگفتم دست چپ و راستم را گم خواهم کرد... نشانه اي؟...

گفتي روي سينه ات آنجا که مي تپد قلب است و قلب سمت ِ ...
نگفتم ميان آن همه نبض که از شوق مي تپد قلب را چگونه بيابم؟

گفتي آنجا که بغض در گلو حبس ميشود و اشک رخصت جاري شدن ندارد...
نگفتم ... هيچ نگفتم ... تا ادامه دهي مبادا اشک بريزي....

گفتي آنجا که همه حرفهايت از يادت ميرود...و سکوت ميکني و فقط سکوت...
نگفتم...هيچ نگفتم ... و سکوت کردم تا حرفت از ياد نرود...فقط سکوت.

گفتي آنجا که تنها کلون نيم سوخته اي از درب چوبي خانه مانده...
نگفتم...هيچ نگفتم تا کلون را به صدا درآوري...

گفتي ...صبر کن! بايد بايستي تا در را باز کنند . آداب دارد ورود به اين بيت...
نگفتم صبرم ديريست به سر آمده و پايم توان ايستادن ندارد و آداب نميدانم.

گفتي آنجا همه چيز ايستاده ست و زمان نيز...
نگفتم ... هيچ نگفتم و دست بر ديوار گرفته ايستادم

گفتي آنجا سالهاست همه دل ها مرده اند هر دلي به اينجا رسيد از عشق جان داد...
نگفتم...دلم اما زنده بود هنوز...

گفتي آنجا همانجاست که زهرا ...
نگفتم...نگفتم و هيچ نگفتم

نگفتي!...تو هم ديگر هيچ نگفتي
ايستاديم ... سالهاست همه اينجا ايستاده اند ...

هر اهل دلي اينجا دل داده است
نگفتم دلم را گم کرده ام ...
آنجا که از غروب بين الحرمين تا اذان صبح نجف ,
…هواي آن حجم سياه در سر داشتم
و آنجا که قد قامت دلم لباس احرامي دوختم...
و کمي بلند تر...
شايد قد دلم بلند شد و بلند تر حتي.....

و تو ديگر هيچ نگفتي
لباس احرام بر تن کردم ...چه بلند بود براي قد دلم!

و من طواف کردم و تو قد کشيدن دلم را به تماشا نشستي
و من هروله کردم و تو قد کشيدن دلم را به تماشا دويدي
و من نماز خواندم و تو قد کشيدن دلم را به تماشا ايستادي

ايستاديم
که اينجا سالهاست همه چيز ايستاده است

گفتم تنها کنار بقيع نيست که "دل تنگ علي (ع) بودن" معنا مي يابد
و تو باز هيچ نگفتي و دلت تنگ شد
تنگ تر از دل من که ديگر قد کشيده بود
تنگ صفاي غروب هاي بين الحرمين
تنگ نماز صبح هاي نجف...
تنگ بقيع...
تنگ کوچه ي بني هاشم...
سمت چپ...
همانجا که نبض دل از شوق مي زند...

«آه برخاست بر افلاک که آيينه شکست»
قامت صبر ز دلواپسي سينه، شکست
گويي نمي‏دانستند که او، کيست!
گويي هرگز او را نديده بودند!
گويي همه آنها گنگ و کور بودند!
آيا کسي شعله‏هاي آتش را نمي‏ديد؟
آيا کسي فرياد تازيانه را که حرمت فضا را مي‏شکست، نمي‏شنيد؟
آيا کسي عطر بهشت را از آن خانه استشمام نمي‏کرد؟ چرا! چرا!
امّا دست‏هاي ابوجهلي و ابولهبي، هميشه به سوزاندن و شکستن، عادت داشتند؛ خواه سوزاندن «در» باشد، خواه شکستن «حرمت»!

آه! آن روز، کسي پرتو عصمت زهرايي عليهاالسلام را نمي‏ديد.
نامي که تکرارش، آسمان را به گريه مي‏اندازد؛ بس که در زمين، غربت خود را با آسمان تقسيم کرد! بس که در زمين، وجود آسماني‏اش را آزردند!
بس که در زمين، حرمت بيت‏الاحزانش را ـ دلش را ـ شکستند!
از همان روز به دنبال غروبي غمگين  اشک در پلک به خون خفته آدينه شکست!
از همان روز، فقط هيزم دل‏ها غم شد  کعبه را آتش شکّ، حرمت ديرينه شکست
انگار نمي‏دانستند که او کيست! بانويي که جوهره خلقت، آيينه عصمت، دختر نور، مادر عشق و ترجمه عطوفت الهي بود.
حيا، از چادر نمازش آبرو مي‏گرفت و عصمت، حکايتي از حجاب آسماني‏اش بود.
صداقت دست‏هايش را نه‏تنها «دستاس»ها، که عرش نشينان، مي‏ستودند و خاک قدمش، کليد درهاي آسمان بود.

آه! چاره‏اي نداشت؛ نمي‏توانست سکوت کند.
بيت‏الاحزان بود و گريه‏هاي فاطمه عليهاالسلام !
بيت‏الاحزان بود و شکوه‏هاي غريبانه زهرا عليهاالسلام !
بيت‏الاحزان بود و شام غريباني که در انتظار سپيده بود؛ سپيده موعود و لحظه ظهور خورشيد!
بيت‏الاحزان بود و... آن شب، علي عليه‏السلام بود و غمي به وسعت گيتي
غمي به وسعت اندوه زهرا عليهاالسلام
غمي که هيچ‏گاه نتوانست پايان خويش را در دل و چهره مولا عليه‏السلام ، ببيند و سال‏هاي سال، مولا عليه‏السلام همراهش بود؛ تا آن سحرگاهِ خونين شهادت!
آن سحرگاهي که به شهادت لبخند زد و به همجواري با حضرت زهرا عليهاالسلام چشم دوخت...
فرياد کن بغض فرو خورده‏ات را، بقيع!

نمی دانم چرا...

تمام در و دیوارهای دلم به هم کوبیده می شوند!!؟

.

.

.

راز نگفتنی زیاد دارد سفر به سرزمین کــــربلا

بگذار بماند میان من و تو و گوشه شش گوشه

یا مــــدبر اللیــــــل و النـــــــــهار

یا محـــــول الحـــــــــــول و الاحــــــــــوال

حـــــــــــــول حـــــــالنــا الـــی احســــن الحــــــــال

آغاز شکفتن و روئیدن

آغازخانه تکانی دل و غبار از رنگ و ریای چهره ها زدودن

بر تمامی عاشقان مبارک باد

بهار می آید با ترانه دل انگیز باران و ترنم شیرین جویبار ، که رگ های خاک را از زلال جاری عشق آکنده میسازد ، باشد تا طراوت تن سبز جوانه را به میهمانی خانه های دلمان بخوانیم و با سرخی ایمان لاله ها پیمان ببندیم

برای شما دوست عزیز و گرانقدری که در طول سال گذشته با حضور سبز و مهربان و یادداشت های صمیمی خود بنده را مورد لطف و محبت خود قرار دادید ازصمیم قلب تشکر می کنم و سالی پر بار و سرشار از خیر و برکت الهی و توام با موفقیت و شادی و معنویت و سلامتی برای شما و خانواده محترمتان از درگاه احدیت مسئلت می نمایم.

ان شاالله در لحظات معنوی تحویل سال در کنار سفره هفت سین و در هنگامه ی قرائت دعای تحویل سال ، ضمن دعای خیر برای تمامی دوستان ، این برادر کوچک خود را از دعای خیر خود فراموش نفرمائید .

همه با هم در دقایق معنوی تحویل سال ، قنوت نیاز به سوی بی نیاز ازلی بگسترانیم و عاجزانه از حضرت دوست بخواهیم تا در هنگام تحویل سال شاهد تحول حال خود نیز باشیم . همچنین عاجزانه برای تعجیل در ظهور آقا امام زمان (عج) دعا کنیم . به امید آنکه امسال ، سال ظهور مولایمان باشد و چشمان همه منتظران به جمال نورانی و منورش روشن گردد.

مولای من

بهار را بی روی دلنشين تو لطفی نيست

دريغ و درد از بهاران عمر كه بی تو ای بهار جاودان بر باد شد

 -« التماس دعا »-

هـمـه ے 365 بـــرگ تـقــویمـ را

هـمــه ے مــاه هـــا و هـفـتـه هــایـش

هــمـه ے سـیـــزده روز ِ نـــوروزے اش را

هــمـه ے بـــهــارهــــایــش را

بــارهـــا گــــذرانـده ایــمــ ؛

بــــــــــهـــار چــــــرا نمے آیـــد ؟!

این روزهای آخر سال !

دلـــــ ـم می‌گیرد

برای كسی كه از همه ی ما مشتاق‌ تر بود برای آمدن

ولی باز هم، عمر ِ سال به اتمام رسید و عمــ ـر غیبت او به اتمام نرسید !

و ما دفتر ِ سال را بی حضور او می‌بندیم...

چه غم‌انگیز است این روزهای آخر سال بی حضور او

در بخشیدن خطای دیگران مانند شب باش

در فروتنی مانند زمین باش

در مهر و دوستی مانند خورشید باش

هنگام خشم و غضب مانند کوه باش

در سخاوت و کمک به دیگران مانند رود باش

در هماهنگی و کنار آمدن با دیگران مانند دریا باش

خودت باش همانگونه که مینمایی

پس از تعمق در این هفت پند به این کلمات یک بار دیگر دقت کن :

شب ، زمین ، خورشید ، کوه ، رود ، دریا و انسان زیباترین آفریده های پروردگار

امروزه هجمه رسانه‌اي  انگليس عليه کشور اسلامي ايران ، به‌گونه‌اي هدفمند و استراتژيک هماهنگ شده است؛ اين روند با راه‌اندازي شبکه تلويزيوني بي‌بي‌سي فارسي (BBC farsi ) در فاصله چهار ماه پيش از انتخابات رياست جمهوري 88 به اوج رسيده و در فاصله حدود نزديک به 2 ماه پس از اين انتخابات و حوادث پس از آن با راه‌اندازي شبکه فارسي 1(farsi1)، به تکامل نسبي رسيده است. با افزودن اصلاح ساختار و راه‌اندازي شبکه "من و تو (manoto+)" و "يورو نيوز" فارسي در آبان 89، اين پازل روز به روز کامل‌تر و اهداف شوم آنان آشکارتر مي‌شود..

انگليس دريافت  تحقق اهداف خود را نه از راه حل نظامي، بلکه تنها با راه حل فرهنگي مي‌توانند دنبال کنند؛ چرا که با تغيير در سلول‌ها و اجزاي بنيادين جامعه که همانا فرهنگ جامعه است، دستيابي اهداف سياسي، اقتصادي و... آسان‌تر صورت مي‌پذيرد. از اين رو، با هدف قرار دادن کوچک‌ترين نهاد جامعه يعني "خانواده" و ورود به عرصه خصوصي آنان از راه تلويزيون‌ها، مي‌کوشند اعضاي اين نهاد مهم و اساسي را تربيت کنند.

ترويج سبک زندگي غربي و غيراسلامي، در پوشش ايجاد سرگرمي و تفريح
عمده‌ترين فعاليت رسانه‌اي اين شبکه ها، تلاش بي‌وقفه، هماهنگ و برنامه‌ريزي شده براي تغيير سبک و روش زندگي و معاشرت افراد در جامعه است. اين جوامع از کوچکترين نهاد آن يعني خانواده، جمع دوستان، آشنايان و اقوام شروع مي‌شود و تا سطح همکاران، همشهريان، هموطنان و هم‌نوعان را در بر مي‌گيرد.

مصاديق فراوان ترويج فرهنگ مبتذل غربي، در همه برنامه‌هاي اين شبکه ها ؛ فراوان ديده مي‌شود در اکثر سريالهاي اين دو شبکه و شبکه جم تي وي (Gem tv)  که جديدا" به آنها پيوسته است ؛روابط نامشروع ؛ حرکات و پوشش هاي مبتذل و صحبتهاي عاشقانه که معمولا خانواده ها در حريم خانه  حرمت آنرا رعايت ميکنند ؛ ديده مي شود.به صورتي که بعد از مدتي اين رفتارها در خانواده طبيعي جلوه مي کند.

در شبکه من ( و توپلاس manoto+) نيز در برنامه هاي مستندي همچون «بفرمائيد شام»، عمده افراد شرکت‌کننده در ضيافت شام، از گونه‌هاي مختلفي انتخاب شده‌اند تا مخاطب با هر نوع سبک و روش زندگي، بالاخره با يکي از اين افراد احساس همزادپنداري بيشتري کند تا در ادامه، قبح برخي رفتارها با مشاهده تحقق آنها در فرد مشابه، زدوده و انجام آن نوع از معاشرت و زندگي برايش محقق شود.

بسيار ديده شده در صورتي که ميهمان و ميزبان از جنس مخالف باشند، هنگام ورود ميهمان، گوينده برنامه تذکر مي‌دهد که بوسيدن طرف مقابل فراموش نشود و در صورت انجام ندادن اين کار، فرد فراموش‌کار را بي‌فرهنگ خطاب مي‌کند و اينگونه هنجار و ضدهنجار، يا ارزش و ضدارزش را برعکس به مخاطب القا مي‌کنند.در بسياري از موارد، ميهمان‌ها براي ورود به خانه ميزبان، براي او و ديگر حاضران، مشروبات الکلي، کادو مي‌آوردند و در انتخاب مارک و برند آن با يکديگر به رقابت ضمني مي‌پردازند. در برنامه من و تو manoto+، ضمن اجراي نامتعارف، دو مجري از جنس مخالف، گزارش‌هاي فرهنگي از رويدادهاي مهم فرهنگي در سطح شهر لندن به نمايش درمي‌آيد که عمده آنها بر القاي باورها، هنجارها و مؤلفه‌هاي فرهنگ غربي به مخاطب اصرار مي‌ورزد

* رويکرد مذهبي  :
بر خلاف رويکرد سياسي که معمولاً اينگونه شبکه‌ها تلاش مي‌کنند تا آن را پنهان سازند، اين شبکه رويکرد مذهبي خود را آشکار و در چارچوب انديشه انحرافي سکولاريسم مي‌داند هرچند که آن را فرياد نمي‌زند، اما در تمام برنامه‌ها آن را به مثابه قانوني رعايت و بدان اشاره نيز مي‌کند. فردي‌سازي اعتقادات ديني، جزو آموزش‌هاي اصلي اين شبکه است که در بسياري از برنامه‌ها بدان اشاره مي‌شود.

اکثر کارشناسان نتايج اين شبکه ها را بر روي فرزندان و حتي بزرگسالان حتمي ميدانند و اعلام مي دارند که ديدن برنامه هاي هدفمند اين شبکه ها حتي در کوتاه مدت باعث انحرافات اخلاقي و جنسي حتي در سنين پايين مي شود  که البته  پس از 1سال از راه اندازي اين شبکه ها ميتوان آثار و نتايج آنرا در خانواده يا مناطقي که از ماهواره بيشتر استفاده ميکنند مشاهده نمود. بي شک آثار مخرب  اين شبکه ها بصورت يک سونامي بر خانواده هايي هم که حريم هارا رعايت ميکنند  نيز خواهد رسيد.

حرف دل اونهایی که
یکبار در سرزمین معشوق از می عشق نوشیدند 
و تا ابد در عطش عشقش در سوز و گدازند.

آقا

تو آخرش منو می کشیا !

تو بد جور منو خونه خراب خودت کردی !

گفتن دوری و دوستی ، نگفتن اینقدر طول بکشه !

گفتن کربلا ! نگفتن آدمو دیونه می کنی

تو که ما رو خونه خراب کردی

گفتی هر کی بیاد کربلا ، دلش آروم میشه

نگفتی هر کی بیاد در به در میشه

 گفتم کربلا میام اونی میشم که تو خواستی

نشد ، نشد هرکاری کردم

گفتم کربلا میام اونی میشم که تو گفتی

نشد !

گفتم کربلا میام دلمو فقط میدم به آقا

نشد !

گفتم کربلا میام دلمو گره میزنم به شش گوشش و میرم

خودم که اومدم که هیچی ، دلمو کَندم و آوردم

کاش قلمم می شکست و اینجوری نمی اومدم

تا ندیده بودم می گفتم ندیدم ،

دلم خوش ِ یه روز می بینم آدم میشم

نشد ، هر کاری کردم نشد !

قرار نبود دوری ما اینقدر طول بکشه !؟

مگه نگفتی هر کی زیر گنبد دعا کنه

دعاشو مستجاب می کنی ؟

مگه نگفتی ما رو یادتون نمیره

عباس به تو بگم ؟ ؟ ؟

زمین در پوست خویش نمی گنجید.

نفس های آسمان به شماره افتاده بود.

ناگاه، عطر محمّدی، فضای شهر را پر کرد.

فریادی، سکوتِ سالیانِ مکّه را در هم شکست.

رسول عشق، خوش آمدی!

خوش آمدی که نوای ملکوتیِ اذان، آهنگِ قدسیِ نام تو را کم داشت.

خوش آمدی که قرآنِ خدا، در انتظار سینه فراخت بود.

ببین که صحرای سوزانِ حجاز، چگونه از شمیم نفس های تو جان گرفته است؟

خوش آمدی! که شب های سیاهِ مکّه، ماهِ رخسار تو را کم داشت!

یا محمّد!

باید می آمدی؛ تا ستارگانی چون بِلال و حبیب ابن مظاهر، در آسمانِ عرب بدرخشند

باید می آمدی تا ساده لوحانِ حجاز، از چنگالِ جهل وخرافه رها شوند

معصومیّت دخترانِ عرب، قرن ها بود که از درونِ گورهای تاریک جهل، صدایت می زد.

ای پیشوای رحمت! بر زنانِ عرب چه می گذشت اگر تو با کوثرت نمی آمدی؟

خجسته باد قدوم پر برکتت که کوچه های حجاز، سالیانِ سال، ابهّت گام های تو را به انتظار نشسته بود!

خجسته باد نزولِ مهربانی ات!

درخشش زیبای ستاره های آسمان عشق و ایمان نبوی و علوی،

ولادت پر برکت

رحمته للعالمین پیامبر مهر و مهربانی رسول مکرم اسلام

حضرت محمد بن عبدالله (ص)

میلاد با برکت بنیانگذار  مذهب تشیع ،

جامع علم و عمل و عبادت، پرچمدار شاهراه ولایت علوى

امام جعفر صادق (ع)

بر همه مسلمانان و حق جویان عالم مبارک

.

فردا و ديروز با هم دست به يکي کردند.

ديروز با خاطراتش مرا فريب داد

فردا با وعده هايش مرا خواب کرد .

وقتي چشم گشودم امروز گذشته بود .

.

.

.